Nuttige informatie
-
*Nuttige informatie (informasi bermanfaat)*
1. de tijd (waktu)
Hoe lat is het? – pukul berapa sekarang?
Het is (vroeg, te laat, twee uur [in de morgen] i...
5 years ago
Les quatre musiciens
4 orang musisi
(première partie)
Un meunier possédait un âne qui pendant plusieurs années avait porté des sacs de blé et de farine.
[a meuniyee posseede a aan ki pangdang pluusieu zannee ave portee dee sak de blee ee de farin].
Seorang penggiling memiliki seekor keledai yang selama beberapa tahun telah mengangkut karung-karung gandum dan tepung.
La pauvre bête était très vieille; elle ne pouvait plus travailler.
[La poovr beet eetey trey vieye; el ne puvey plys travaiyee]
Binatang malang itu telah sangat tua; dia tidak sanggup lagi bekerja.
Le meunier la nourrissait mal et il avait l’intention de vendre la bête. Alors l’âne résolut de se sauver.
[Le meuniyee la nurrissey mal ee ilavey latangsyiong de vandr la beet. Alor laan reezolu de se soovee].
Tukang giling memberinya makanan dengan jelek dan dia berniat menjual binatang itu. Lalu sang keledai memutus untuk melarikan diri.
Elle apprit que dans une grande ville de la région le directeur d’un théâtre cherchait des musiciens.
[el appri ke dang zuun grangde vil dla reezyiong le direkteur da theeaatr syersye dee muzisia]
Dia mendengar berita bahwa dalam sebuah kota besar dari kawasan itu, direktur pada sebuah teater sedang mencari para musisi.
“J’ai une belle voix,” se dit l’âne, “on m’acceptera certainement comme chanteur et je gagnerai bien ma vie.”
[zyee yn bel voa,” se di laan, “ong makseptera sertenmang kom syangteur ee zye ganyerey bia ma vie.”]
“Aku punya sebuah suara yang bagus” pikir sang keledai, “mereka akan menerimaku tentunya seperti penyanyi dan aku akan membiayai hidupku dengan baik.”
Donc il partit pour la ville. Quand il passait devant un château, il entendit des cris lamentables et il aperçut un chien de chasse qui semblait extrêmement triste.
[dongk il parti pur la vil. Kangtil passei devang a syatoo, ilantangdi dee kri lamangtabl ee ilapersu a syia de syas ki sangblei ekstremang trist].
Oleh karena itu dia berangkat menuju kota. Pada waktu dia sedang melintasi sebuah puri, dia mendengar tangisan yang menyedihkan dan dia melihat seekor anjing pemburu yang tampaknya meratap secara keras.
“Qu’as-tu donc, camarade?” demanda l’âne au chien.
[“ka tu dongk, kamarad?” demangda laan oo syia]
“Apa yang terjadi padamu, kawan?” bertanya keledai kepada anjing.
“Je me plains des hommes qui sont si ingrats,” dit le chien.
[zyem pla deezom ki song si angra,” di le syia].
“Aku sedang menggerutu kepada orang-orang yang tidak tahu berterima kasih itu,” kata anjing.
“Grâce à moi, mon maître a tué des lièvres , des lapins et des perdrix. Et maintenant que ma vue baisse et que mes jambes deviennent raides, il me donne des coups de pied et veut me tuer.
[grasamwa, mong metr a tuee dee lieevr, dee lapa ee dee perdri. Ee matenang ke ma vu bais ee ke mee zyangbe devien reid, il me don dee kup de piye ee veu me tuee].
“Berkat akulah, majikanku telah membunuh kilinci-kelinci hutan, kelinci-kelinci dan ayam-ayam hutan. Dan kini dimana penglihatanku telah menurun dan kaki-kakiku menjadi kaku, dia memukul aku dan mau membunuhku.
“Mon ami,” dit l’âne, “ne perds pas courage. Peut-être tu ne peux plus jouer un chasseur, mais tu as toujours une voix magnifique. Viens avec moi à la ville. Nous nous engagerons comme chanteurs à un théâtre dans la ville.
[mongnami,” di laan, ne perd pa kuraze. Peutêtr tu ne peu plys zuee a syasseur, mei tu a tuzur yn vwa manyifik. Via avek mwa a la vil. Nuzagagerong kom syangteur a a teeatr dang la vil].
“Kawanku,” kata keledai, “janganlah hilang semangat. Mungkin kau tidak dapat lagi mengerjakan sebuah perburuan, namun kamu selalu punya suara yang merdu. Ikutlah denganku ke kota. Kita memulai sebagai penyanyi-penyanyi pada sebuah teater dalam kota.
Le chien accepta cette proposition et tous les deux se mirent en route.
[le syian aksepta set proposisyiong ee tu lee deu se mir tang rut]
Anjing menerima usul itu dan mereka berdua mulai berjalan.
Chemin faisant l’âne et le chien aperçurent un pauvre vieux chat, couché sur le bord de la route. La pauvre bête poussait des miaulements tristes.
[syema fezang laan ee le syia apersur a poovr vieu sya, kusyee suur le bord dla rut. La poovr beet pussei dee miaulemang triste].
Dalam perjalanan keledai dan anjing melihat seekor kucing tua yang malang, tertidur di atas permukaan jalan. Binatang malang itu mengeluarkan suara mengeong yang menyedihkan.
“Que t’est-il arrivé donc, mon pauvre chat?” demanda l’âne. Et alors le chat raconta son histoire.
[ke tetil arrivee dongk, mong poovr sya?” demanda laan. Ee alor le sya rakongta song istwaar].
“Apa yang terjadi padamu, kucingku yang malang?” tanya keledai. Dan setelah itu sang kucing menceritakan kisahnya.
“J’ai vieilli et maintenant je ne suis plus capable d’attraper des souris et des rats pour ma maîtresse. Celle-ci me chasse de la maison à coups de balai; elle a même commandé à son mari de me noyer dans la rivière!
[zyee vieyi ee matenang zyen swi plus kapabl dattrapee dee suri ee dee ra pur ma maitress. sel si me syas dla meizong a kup de balei; el a meem kommandee a song mari de me nowayee dang la riviyer]
“Aku telah tua dan sekarang aku tidak sanggup lagi menangkap tikus-tikus kecil dan tikus-tikus besar untuk majikan perempuanku. Dia ini telah mengusirku dari rumah dengan pukulan kayu; dia bahkan telah menyuruh suaminya untuk menenggelamkan aku kedalam sungai!
Aussi me suis-je sauvé à temps.
[oossi me swizye soovee a tang].
Akibatnya aku menyelamatkan diri pada waktunya.
Oh, je vais mourir de chagrin et de froid.”
[Oh, zye vei murir de syagra ee de frwa]
Oh, aku akan mati karena sedih dan kedinginan.”
“Ecoute, mon ami,” dit l’âne, “à la ville on a besoin de bons chanteurs.
[ekut, mong nami, di laan, a la vil ong a bezwa de bong syangteur]
“Dengar, temanku,” kata keledai, “di kota orang perlu penyanyi-penyanyi bagus.
Bien que tu as sois vieux, tu peux chanter encore ta partie aussi bien que nous. Ne parle plus de mourir, mais viens avec nous.” “Entendu,” dit le chat et les trois amis continuèrent leur chemin.
L’âne, le chien et le chat marchèrent ensemble pendant quelques heures.
[bia ke tuu a swa vyeu, tuu peu syangtee angkor ta ta parti oossi bia ke nu. Ne parle plys de murir, mei bia avek nu.” “angtangduu,” di le sya ee lee trwa zami kongtinuer leur syma. Laan, le syia ee le sya marsyer angsambl pandang kelke zeur].
Meskipun kamu telah tua, kamu masih dapat menyanyikan bagianmu sebagus kami. Janganlah lagi bicara mati, tetapi pergilah dengan kami.” “Baik,” kata kucing dan tiga sekawan itu meneruskan perjalanan mereka. Keledai, anjing dan kucing berjalan bersama selama beberapa jam.
Il faisait déjà nuit, quand ils arrivèrent à une ferme.
[il fezei deezyaaa nwi, kang til zarriver ta yn ferm].
Hari sudah malam sewaktu mereka sampai ke sebuah peternakan.
Soudain ils entendirent le chant d’un coq. Derrière une des granges ils trouvèrent enfin le chanteur; c’était un beau et grand animal.
[suda ilzangtangdir le syang da kok. Derriyer yn grange il truver angfa le syangteur; seetei ta boo ee grangdanimal].
Tiba-tiba mereka mendengar nyanyian seekor ayam jantan. Di belakang salah satu lumbung mereka akhirnya menemukan sang penyanyi itu; dia adalah seekor binatang yang cantik dan besar.
“Pourquoi chantes-tu à cette heure étrange?” demanda l’âne.
[purkwa syangtuu a set teur eetrange?” demangda laan].
“Mengapa kamu bernyanyi pada waktu ini secara aneh?” tanya keledai.
“Je vais vous le raconter,” fut la réponse du coq. “Demain, dimanche, mes maîtres recevront quelques invités et maintenant ils veulent me tuer et me mettre au pot. Comme je suis malheureux et triste! C’est pourquoi je chante mes derniers cocoricos.”
[zye vei vu le rakongtee,” fu la reepongs duu kok. “dema, dimangs, mee metr resvrong kelke zaviteee ee matenang il veul me tuee ee me mettr oo po. Kom zye zwi maleureu ee trist! Sei purkwa zye syangte mee derniee kokoriko].”
“Aku akan menceritakan padamu,” tanggapan dari ayam jago. “Besok, Minggu, majikan-majikanku akan menerima beberapa tamu dan kini mereka mau membunuhku dan meletakkanku kedalam panci. Alangkah malang dan sedihnya aku! Itulah mengapa aku menyanyikan kukuruyuk terakhirku.”
Puis l’âne lui dit: “Mon pauvre camarade, viens avec nous à la ville. On y besoin de bons chanteurs et toi, tu as une belle voix sonore. Tu serais fou de rester ici plus longtemps.”
[pwi laan lwi di: “mong poovr kamarad, bia avek nu ala vil. Ongny bezwa de bong syangteur ee twa, tuu a yn bel vwa sonor. Tuu serei fu de restee isi ply longtang].”
Setelah itu sang keledai berkata kepadanya: “temanku yang malang, ikutlah pergi bersama kami ke kota. Di sana orang membutuhkan penyanyi-penyanyi bagus dan kamu punya suara sonor yang bagus. Kamu bertindak bodoh dengan tinggal di sini lebih lama.”
Le coq accepta cette proposition. Il était reconnaissant et ensuite les quatre animaux partirent pour la ville.
[Le kok aksepta set propozisyiong. Ileetei rekonnaissang ee angswit lee katre animoo partir pur la vil]
Ayam jago menerima usul ini. Dia berterima kasih dan setelah itu keempat binatang berangkat ke kota.
Quand la nuit tomba, ils avaient marché pendant plusieurs heures et ils n’étaient pas encore arrivés à la ville. Ils se trouvaient au milieu d’une grande forêt. Les quatre amis étaient très fatigués; c’est pouquoi ils résolurent de se reposer.
[kang la nwi tongba, ilzavei marsyee pangdang plusieur zeure ee il neetei pa zangkor arrivee a la vil. Il se truvei too miliye duun grangde forei. Lee katrami eetaie tree fatigee;; se purkwa il ree zolur de se repozee].
Waktu malam tiba, mereka telah berjalan selama beberapa jam dan mereka belum mencapai kota. Mereka berada di tengah-tengah sebuah hutan lebat. Ke empat orang kawan itu sangat letih; oleh karenanya mereka telah memutus untuk beristirahat.
4 orang musisi
(première partie)
Un meunier possédait un âne qui pendant plusieurs années avait porté des sacs de blé et de farine.
[a meuniyee posseede a aan ki pangdang pluusieu zannee ave portee dee sak de blee ee de farin].
Seorang penggiling memiliki seekor keledai yang selama beberapa tahun telah mengangkut karung-karung gandum dan tepung.
La pauvre bête était très vieille; elle ne pouvait plus travailler.
[La poovr beet eetey trey vieye; el ne puvey plys travaiyee]
Binatang malang itu telah sangat tua; dia tidak sanggup lagi bekerja.
Le meunier la nourrissait mal et il avait l’intention de vendre la bête. Alors l’âne résolut de se sauver.
[Le meuniyee la nurrissey mal ee ilavey latangsyiong de vandr la beet. Alor laan reezolu de se soovee].
Tukang giling memberinya makanan dengan jelek dan dia berniat menjual binatang itu. Lalu sang keledai memutus untuk melarikan diri.
Elle apprit que dans une grande ville de la région le directeur d’un théâtre cherchait des musiciens.
[el appri ke dang zuun grangde vil dla reezyiong le direkteur da theeaatr syersye dee muzisia]
Dia mendengar berita bahwa dalam sebuah kota besar dari kawasan itu, direktur pada sebuah teater sedang mencari para musisi.
“J’ai une belle voix,” se dit l’âne, “on m’acceptera certainement comme chanteur et je gagnerai bien ma vie.”
[zyee yn bel voa,” se di laan, “ong makseptera sertenmang kom syangteur ee zye ganyerey bia ma vie.”]
“Aku punya sebuah suara yang bagus” pikir sang keledai, “mereka akan menerimaku tentunya seperti penyanyi dan aku akan membiayai hidupku dengan baik.”
Donc il partit pour la ville. Quand il passait devant un château, il entendit des cris lamentables et il aperçut un chien de chasse qui semblait extrêmement triste.
[dongk il parti pur la vil. Kangtil passei devang a syatoo, ilantangdi dee kri lamangtabl ee ilapersu a syia de syas ki sangblei ekstremang trist].
Oleh karena itu dia berangkat menuju kota. Pada waktu dia sedang melintasi sebuah puri, dia mendengar tangisan yang menyedihkan dan dia melihat seekor anjing pemburu yang tampaknya meratap secara keras.
“Qu’as-tu donc, camarade?” demanda l’âne au chien.
[“ka tu dongk, kamarad?” demangda laan oo syia]
“Apa yang terjadi padamu, kawan?” bertanya keledai kepada anjing.
“Je me plains des hommes qui sont si ingrats,” dit le chien.
[zyem pla deezom ki song si angra,” di le syia].
“Aku sedang menggerutu kepada orang-orang yang tidak tahu berterima kasih itu,” kata anjing.
“Grâce à moi, mon maître a tué des lièvres , des lapins et des perdrix. Et maintenant que ma vue baisse et que mes jambes deviennent raides, il me donne des coups de pied et veut me tuer.
[grasamwa, mong metr a tuee dee lieevr, dee lapa ee dee perdri. Ee matenang ke ma vu bais ee ke mee zyangbe devien reid, il me don dee kup de piye ee veu me tuee].
“Berkat akulah, majikanku telah membunuh kilinci-kelinci hutan, kelinci-kelinci dan ayam-ayam hutan. Dan kini dimana penglihatanku telah menurun dan kaki-kakiku menjadi kaku, dia memukul aku dan mau membunuhku.
“Mon ami,” dit l’âne, “ne perds pas courage. Peut-être tu ne peux plus jouer un chasseur, mais tu as toujours une voix magnifique. Viens avec moi à la ville. Nous nous engagerons comme chanteurs à un théâtre dans la ville.
[mongnami,” di laan, ne perd pa kuraze. Peutêtr tu ne peu plys zuee a syasseur, mei tu a tuzur yn vwa manyifik. Via avek mwa a la vil. Nuzagagerong kom syangteur a a teeatr dang la vil].
“Kawanku,” kata keledai, “janganlah hilang semangat. Mungkin kau tidak dapat lagi mengerjakan sebuah perburuan, namun kamu selalu punya suara yang merdu. Ikutlah denganku ke kota. Kita memulai sebagai penyanyi-penyanyi pada sebuah teater dalam kota.
Le chien accepta cette proposition et tous les deux se mirent en route.
[le syian aksepta set proposisyiong ee tu lee deu se mir tang rut]
Anjing menerima usul itu dan mereka berdua mulai berjalan.
Chemin faisant l’âne et le chien aperçurent un pauvre vieux chat, couché sur le bord de la route. La pauvre bête poussait des miaulements tristes.
[syema fezang laan ee le syia apersur a poovr vieu sya, kusyee suur le bord dla rut. La poovr beet pussei dee miaulemang triste].
Dalam perjalanan keledai dan anjing melihat seekor kucing tua yang malang, tertidur di atas permukaan jalan. Binatang malang itu mengeluarkan suara mengeong yang menyedihkan.
“Que t’est-il arrivé donc, mon pauvre chat?” demanda l’âne. Et alors le chat raconta son histoire.
[ke tetil arrivee dongk, mong poovr sya?” demanda laan. Ee alor le sya rakongta song istwaar].
“Apa yang terjadi padamu, kucingku yang malang?” tanya keledai. Dan setelah itu sang kucing menceritakan kisahnya.
“J’ai vieilli et maintenant je ne suis plus capable d’attraper des souris et des rats pour ma maîtresse. Celle-ci me chasse de la maison à coups de balai; elle a même commandé à son mari de me noyer dans la rivière!
[zyee vieyi ee matenang zyen swi plus kapabl dattrapee dee suri ee dee ra pur ma maitress. sel si me syas dla meizong a kup de balei; el a meem kommandee a song mari de me nowayee dang la riviyer]
“Aku telah tua dan sekarang aku tidak sanggup lagi menangkap tikus-tikus kecil dan tikus-tikus besar untuk majikan perempuanku. Dia ini telah mengusirku dari rumah dengan pukulan kayu; dia bahkan telah menyuruh suaminya untuk menenggelamkan aku kedalam sungai!
Aussi me suis-je sauvé à temps.
[oossi me swizye soovee a tang].
Akibatnya aku menyelamatkan diri pada waktunya.
Oh, je vais mourir de chagrin et de froid.”
[Oh, zye vei murir de syagra ee de frwa]
Oh, aku akan mati karena sedih dan kedinginan.”
“Ecoute, mon ami,” dit l’âne, “à la ville on a besoin de bons chanteurs.
[ekut, mong nami, di laan, a la vil ong a bezwa de bong syangteur]
“Dengar, temanku,” kata keledai, “di kota orang perlu penyanyi-penyanyi bagus.
Bien que tu as sois vieux, tu peux chanter encore ta partie aussi bien que nous. Ne parle plus de mourir, mais viens avec nous.” “Entendu,” dit le chat et les trois amis continuèrent leur chemin.
L’âne, le chien et le chat marchèrent ensemble pendant quelques heures.
[bia ke tuu a swa vyeu, tuu peu syangtee angkor ta ta parti oossi bia ke nu. Ne parle plys de murir, mei bia avek nu.” “angtangduu,” di le sya ee lee trwa zami kongtinuer leur syma. Laan, le syia ee le sya marsyer angsambl pandang kelke zeur].
Meskipun kamu telah tua, kamu masih dapat menyanyikan bagianmu sebagus kami. Janganlah lagi bicara mati, tetapi pergilah dengan kami.” “Baik,” kata kucing dan tiga sekawan itu meneruskan perjalanan mereka. Keledai, anjing dan kucing berjalan bersama selama beberapa jam.
Il faisait déjà nuit, quand ils arrivèrent à une ferme.
[il fezei deezyaaa nwi, kang til zarriver ta yn ferm].
Hari sudah malam sewaktu mereka sampai ke sebuah peternakan.
Soudain ils entendirent le chant d’un coq. Derrière une des granges ils trouvèrent enfin le chanteur; c’était un beau et grand animal.
[suda ilzangtangdir le syang da kok. Derriyer yn grange il truver angfa le syangteur; seetei ta boo ee grangdanimal].
Tiba-tiba mereka mendengar nyanyian seekor ayam jantan. Di belakang salah satu lumbung mereka akhirnya menemukan sang penyanyi itu; dia adalah seekor binatang yang cantik dan besar.
“Pourquoi chantes-tu à cette heure étrange?” demanda l’âne.
[purkwa syangtuu a set teur eetrange?” demangda laan].
“Mengapa kamu bernyanyi pada waktu ini secara aneh?” tanya keledai.
“Je vais vous le raconter,” fut la réponse du coq. “Demain, dimanche, mes maîtres recevront quelques invités et maintenant ils veulent me tuer et me mettre au pot. Comme je suis malheureux et triste! C’est pourquoi je chante mes derniers cocoricos.”
[zye vei vu le rakongtee,” fu la reepongs duu kok. “dema, dimangs, mee metr resvrong kelke zaviteee ee matenang il veul me tuee ee me mettr oo po. Kom zye zwi maleureu ee trist! Sei purkwa zye syangte mee derniee kokoriko].”
“Aku akan menceritakan padamu,” tanggapan dari ayam jago. “Besok, Minggu, majikan-majikanku akan menerima beberapa tamu dan kini mereka mau membunuhku dan meletakkanku kedalam panci. Alangkah malang dan sedihnya aku! Itulah mengapa aku menyanyikan kukuruyuk terakhirku.”
Puis l’âne lui dit: “Mon pauvre camarade, viens avec nous à la ville. On y besoin de bons chanteurs et toi, tu as une belle voix sonore. Tu serais fou de rester ici plus longtemps.”
[pwi laan lwi di: “mong poovr kamarad, bia avek nu ala vil. Ongny bezwa de bong syangteur ee twa, tuu a yn bel vwa sonor. Tuu serei fu de restee isi ply longtang].”
Setelah itu sang keledai berkata kepadanya: “temanku yang malang, ikutlah pergi bersama kami ke kota. Di sana orang membutuhkan penyanyi-penyanyi bagus dan kamu punya suara sonor yang bagus. Kamu bertindak bodoh dengan tinggal di sini lebih lama.”
Le coq accepta cette proposition. Il était reconnaissant et ensuite les quatre animaux partirent pour la ville.
[Le kok aksepta set propozisyiong. Ileetei rekonnaissang ee angswit lee katre animoo partir pur la vil]
Ayam jago menerima usul ini. Dia berterima kasih dan setelah itu keempat binatang berangkat ke kota.
Quand la nuit tomba, ils avaient marché pendant plusieurs heures et ils n’étaient pas encore arrivés à la ville. Ils se trouvaient au milieu d’une grande forêt. Les quatre amis étaient très fatigués; c’est pouquoi ils résolurent de se reposer.
[kang la nwi tongba, ilzavei marsyee pangdang plusieur zeure ee il neetei pa zangkor arrivee a la vil. Il se truvei too miliye duun grangde forei. Lee katrami eetaie tree fatigee;; se purkwa il ree zolur de se repozee].
Waktu malam tiba, mereka telah berjalan selama beberapa jam dan mereka belum mencapai kota. Mereka berada di tengah-tengah sebuah hutan lebat. Ke empat orang kawan itu sangat letih; oleh karenanya mereka telah memutus untuk beristirahat.
