Les Verbes Reguliers

Verba-verba beraturan (les verbes réguliers)

Anda telah memahami verba dengan konyugasi tak beraturan seperti avoir dan être. Berikut ini bahasan akan diteruskan kepada verba-verba yang beraturan.

Pada dasarnya, seluruh verba dalam bahasa Prancis dapat dikelompokkan menjadi 4 grup besar yaitu: Verba-verba dengan akhiran – er; (2) Verba-verba berakhiran – ir; (3) Verba-verba berakhiran – re; dan (4) Verba-verba berakhiran – oir.

Kelompok pertama yaitu golongan verba dengan akhiran – er termasuk kelompok terbesar dan jumlahnya mencapai 4000 verba (Van Bellen, Franse Spraakkunst voor iedereen) atau 90% dari seluruh verba. Jumlah ini akan terus bertambah sebab semua pembentukan verba baru dimasukkan kedalam kelompok pertama ini. Sementara kelompok kedua – ir seperti finir (menyelesaikan) harus disisipkan – iss, yang jumlahnya berkisar 300 verba, dan sisanya kira-kira 140 verba yang memiliki akhiran – ir, - oir, - re, ada yang beraturan dan ada pula yang tidak.

Berikut ini konyugasi verba-verba yang beraturan dengan akhiran – er: parler dan semua verba berakhiran – er kecuali aller, envoyer, dan verba-verba berubah suara.

1) parler – berbicara, bergaul

je parle - saya berbicara

Tu parles - kamu berbicara

Il/elle parle - dia (m)/(f) berbicara

Nous parlons - kami/kita berbicara

Vous parlez - kamu semua/Anda berbicara

Ils/elles parlent - mereka berbicara

Di sini parler [baca: parlee] berarti berbicara. Huruf r akhir kata, tidak diucapkan. Pendek kata, sebagian besar verba-verba beraturan dengan akhiran - er, huruf r di akhir kata selalu tidak diucapkan!.

Dalam setiap tasrif parler di atas, selalu ada parl-. Parl- inilah yang dinamai akar dari verba parler. Huruf dengan cetakan miring merupakan akhiran (suffiks).

Remarque :

je parle, tu parles, il/elle parle, ils/elles parlent → tidak mengakibatkan perrbedaan lafal. Semuanya diucapkan seperti : (parl).

Berikut ini verba-verba yang sama konyugasinya dengan parler. Susunlah sendiri konyugasi semua verba tersebut dan pahamilah artinya.

chanter – menyanyi danser - berdansa

entrer – masuk chercher - mencari

jouer – bermain porter - membawa

demander – bertanya rester - tinggal

frapper – memukul tomber - jatuh

fermer – menutup trouver - menemukan

penser – berpikir aider - menolong

quitter – meninggalkan inviter - mengundang

réparer – membetulkan sauter – meloncat.

travailler - bekerja

Attention!

Verba-verba yang diawali dengan sebuah huruf hidup, untuk subjek orang pertama tunggal (je) berubah menjadi j’. Contoh : J’aide (saya menolong). Demikian pula pada pelaku lain, verba seperti ini akan menimbulkan ‘sambungan’ lafal, dimana suara s akan menjadi z pada nous, vous, ils dan elles, sehingga harus dibaca: nous aidons (nuzedõ), vous aidez (vuzedee), ils aident (ilze:d).

2) donner – memberi (kan)

Pada verba beraturan yang kedua ini, berturut-turut dibahas bentuk waktu kini, bentuk ingkar, bentuk bertanya dan bentuk bertanya ingkar. Pelajarilah konyugasinya.

Je donne – saya memberi (kan) dstnya.

Tu donnes

Il donne

Elle donne

Nous donnons

Vous donnez

Ils donnent

Elles donnent

Je ne donne pas - saya tidak memberi (kan) dst.

Tu ne donnes pas

Il ne donne pas

Elle ne donne pas

Nous ne donnons pas

Vous ne donnez pas

Ils ne donnent pas

Elles ne donnent pas

donné-je? - apakah saya memberi (kan) ? dst.

donnes-tu?

donne-t-il?

donne-t-elle?

donnons-nous?

donnez-vous?

donnent-ils?

donnent-elles?

ne donne-je pas? - apakah saya tidak memberi (kan) ?

ne donnes-tu pas?

ne donne-t-il pas?

ne donne-t-elle pas?

ne donnons-nous pas?

ne donnez-vous pas?

ne donnent-ils pas?

ne donnent-elles pas?

Remarque

Bentuk bertanya: donné-je? pada donne dalam hal ini mendapat sebuah accent aigu. Anda bisa juga membuat kalimat bertanya dengan rumus: est-ce que. Ini sangat lazim dipraktikkan orang.

Est-ce que je donne? Est-ce que je ne donne pas?